எஸ்.ஹலரத் அலி
(+91 99653 61068.)
நிலையான பிரபஞ்சக் கருத்தின் முடிவு!
20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம்வரை, வானியலாளர்கள் பிரபஞ்சம் நிலையானது (static) என்றே நம்பினர். ஐன்ஸ்டீன் கூட 1915-ல் தனது பொதுச் சார்பியல் சமன்பாட்டை வெளியிட்டபோது, அது பிரபஞ்சத்தை விரிவடையச் செய்வதைக் கண்டு பதறினார். அதை சரிசெய்ய, அவர் ஒரு “காஸ்மாலாஜிக்கல் கான்ஸ்டன்ட்” (Cosmological Constant) எனும் செயற்கை எண்ணை கணக்கில் சேர்த்தார்.
பின்னர் அதை அவர் “தனது மிகப்பெரிய தவறு” என்று ஒப்புக்கொண்டது வரலாறு.
இந்தப் பின்னணியில்தான், அடுத்தடுத்த கண்டுபிடிப்புகள் உலகையே திரும்பிப் பார்க்க வைத்தன.
1. 1913 – முதல் தடயம்: Vesto Slipher.
அமெரிக்க வானியலாளர் வெஸ்டோ ஸ்லைஃபர் (Vesto Slipher), அரிசோனாவின் லோவெல் வான்காணகத்தில்,(Observatory) தொலைதூர “சுருள் நெபுலாக்கள்” (Spiral Nebulae – இவை இன்று நமக்கு விண்மீன் திரள்கள் அல்லது Galaxies) என்று தெரியும்) ஒளி அலைவரிசையை ஆய்வு செய்தார்.
· அவர் கண்டார்: பெரும்பாலான நெபுலாக்களின் ஒளி, நிறமாலையில் சிவப்பு நோக்கி நகர்ந்திருந்தது ( Refshift) என்பதைக்கண்டார்
· இதன் பொருள்:
அவை நம்மை விட்டு வேகமாக விலகிச் செல்கின்றன.
இருப்பினும், அக்காலத்தில் “இவை நமது பால்வெளி (Milky Way) அண்டத்தின் உள்ளேயே உள்ளன” என்ற தவறான புரிதல் இருந்ததால், இந்த தரவு பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை.
எனினும், இது பிரபஞ்ச இயக்கத்திற்கான முதல் கண்காணிப்பு ஆதாரம் ஆகும்.
2. 1922–1924 – தத்துவக் கணக்கு: Friedmann & Lemaître.
இயற்பியல் கோட்பாட்டில், இரண்டு அறிஞர்கள் தனித்தனியாக புரட்சிகரமான கணக்குகளை முன்வைத்தனர்.
· ரஷ்ய கணிதவியலாளர் அலெக்சாண்டர் ஃப்ரைட்மேன் (1922):
ஐன்ஸ்டீனின் சமன்பாடுகளுக்கு நிலையற்ற தீர்வுகள் இருப்பதைக் காட்டினார். பிரபஞ்சம் விரியவோ அல்லது சுருங்கவோ வேண்டும் என்று நிறுவினார்.
பெல்ஜிய இயற்பியலாளரும் கத்தோலிக்க பாதிரியாருமான ஜார்ஜஸ் லெமாய்ட்ரே (1924): இதையே மேலும் விரிவுபடுத்தி, “பிரபஞ்சம் ஒரு ‘பிரிமோர்டியல் அணு’ (Primordial Atom) எனும் ஒற்றைப் புள்ளியில் இருந்து வெடித்து விரிவடைந்தது” என்று முன்மொழிந்தார்.
(இதுவே பின்னர் ‘பிக் பேங்- Big Bang கோட்பாடு’ ஆனது).
குறிப்பு: ஐன்ஸ்டீன், லெமாய்ட்ரேவின் கோட்பாட்டை முதலில் மறுத்து, “உங்கள் இயற்பியல் அருவருப்பானது” (Your physics is abominable) என்று கூறினார். பின்னர் 1931-ல் ஹப்பிளின் கண்டுபிடிப்பைக் கண்டு, லெமாய்ட்ரேவை பாராட்டி தனது தவறை ஒப்புக்கொண்டார்.
3. 1929 – உறுதியான நிரூபணம்: Edwin Hubble.
அமெரிக்க வானியலாளர் எட்வின் ஹப்பிள், கலிஃபோர்னியாவின் மவுண்ட் வில்சன் வான்காணகத்தில் உள்ள 100-அங்குல (2.5 மீட்டர்) ஹூக்கர் தொலைநோக்கி மூலம் 24 விண்மீன் திரள்களின் (galaxies) தூரத்தையும், அவற்றின் விலகும் வேகத்தையும் அளந்தார்.
· அவரது முடிவு: “ஒரு விண்மீன் திரள், நம்மை விட்டு எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறதோ, அவ்வளவு வேகமாக அது விலகிச் செல்கிறது.”
· இதுவே புகழ்பெற்ற “ஹப்பிள் விதி” (Hubble’s Law) v = H_0 \times d (வேகம் = ஹப்பிள் மாறிலி × தூரம்).
இதன் மூலம், “பிரபஞ்சம் விரிகிறது” என்பது அறிவியல் உலகின் ஏகோபித்த உண்மையானது.
ஸ்லைஃபரின் 1913 Redshift-க்கு இப்போது தெளிவான விளக்கம் கிடைத்தது.
ஒளி, விரியும் இடத்தின் வழியே பயணிப்பதால் அதன் அலைநீளம் நீண்டு சிவப்பாகிறது.
4. 1998 – அதிர்ச்சிகரமான கண்டுபிடிப்பு: விரிவு வேகமாகிறது!( Accelleration)
இதுவரை விஞ்ஞானிகள் நினைத்தது: பிரபஞ்சத்தின் புவிஈர்ப்பு (Gravity) அனைத்து பொருட்களையும் இழுத்து, விரிவை மெதுவாக்கும் என்று.
ஆனால், இரண்டு தனித்தனி குழுக்கள் – Saul Perlmutter (Supernova Cosmology Project) மற்றும் Brian Schmidt / Adam Riess (High-Z Supernova Search Team) – தொலைதூர ‘Type Ia சூப்பர்நோவாக்களை’ (வெடிக்கும் விண்மீன்கள்) ஆராய்ந்தனர்.
· எதிர்பார்த்ததைவிட அவை மங்கலாக இருந்தன. அதாவது, அவை நினைத்ததைவிட அதிக தூரத்தில் இருந்தன.
5. 2026 புதிய ஆய்வு முடிவுகள்:
இந்த சவாலை எதிர்கொள்ள, ஆக்ஸ்போர்டு, சவுத்தாம்ப்டன் பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் ஆடம் ரீஸ், பிரையன் ஷ்மிட் ஆகிய நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானிகள் உள்ளிட்ட சர்வதேசக் குழு ஒன்று, முந்தைய தரவுகளை முழுமையாக மறுபரிசீலனை செய்தது.
அவர்களின் முடிவுகள் தெளிவாக இருந்தன:
- விண்மீன் திரள்களின் (Galaxies) நிறை கணக்கீட்டில் ஏற்பட்ட தவறு: 2025-ஆம் ஆண்டு ஆய்வு, ஒரு விண்மீன் திரளின் வயதும், அதில் வெடிக்கும் சூப்பர்நோவா விண்மீனின் வயதும் ஒன்றே என்று தவறாகக் கருதியது.
மேலும், அவர்கள் “புரவலன் விண்மீன் திரள்களின் (host galaxies) நிறையை” கணக்கில் எடுக்கத் தவறிவிட்டனர். இது நவீன அண்டவியலில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு நிலையான திருத்த முறையாகும்.
- முடிவு மீள உறுதி:
இந்த தவறுகளைத் திருத்திய பின், பிரபஞ்ச விரிவாக்கம் தொடர்ந்து முடுக்கத்துடன் இருப்பது மீண்டும் உறுதி செய்யப்பட்டது. ஆய்வின் தலைமை ஆசிரியர் ஃபில் வைஸ்மேன் கூறுகையில்:
“முந்தைய மற்றும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட அளவீடுகள் உண்மையில் சரியானவை. நமது தற்போதைய புரிதல் வலுவானது. இந்த நெருக்கடியை நாங்கள் தவிர்த்துவிட்டோம்.”
- ஆடம் ரீஸின் கருத்து:
நோபல் பரிசு பெற்ற ஆடம் ரீஸ் இந்த முடிவை வலுப்படுத்தினார்:
“வழக்கத்திற்கு மாறான கூற்றுகளுக்கு மிகுந்த கவனமான சோதனை தேவை. சூப்பர்நோவாக்களை அளவீடு செய்து, வெவ்வேறு சூழல்கள் மற்றும் மக்கள்தொகைகளைக் கணக்கில் கொள்ளும்போது, பிரபஞ்ச முடுக்கத்திற்கான ஆதாரங்கள் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் நிலையானதாக இருப்பதைக் காண்கிறோம்.”
இந்த ஆய்வு, “Monthly Notices of the Royal Astronomical Society” என்ற புகழ்பெற்ற அறிவியல் இதழில் ஜூன் 11, 2026 அன்று வெளியிடப்பட்டது.
தூரம் அதிகரிக்க வேகம் கூடுவது ஏன்? (Hubble’s Law)
இருண்ட ஆற்றல் (Dark Energy) என்பது விண்வெளியின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் சமமாகப் பரவியுள்ளது.
நாம் பூமியிலிருந்து எவ்வளவு தூரம் மேலே செல்கிறோமோ, அவ்வளவு அதிகமான விண்வெளி (Space) நமக்கும் அந்தப் பொருளுக்கும் இடையே இருக்கும்.அதிக விண்வெளி இருக்கும்போது, அங்குள்ள இருண்ட ஆற்றலின் அளவும் அதிகமாக இருக்கும்.இதனால்தூரத்திலுள்ள விண்மீன் திரள்கள் நம்மை விட்டு மிக அதிவேகமாக விலகிச் செல்கின்றன.
பலூன் உதாரணம்.
ஒரு பலூனில் சில புள்ளிகளை வரைந்துவிட்டு அதை ஊதினால், பக்கத்தில் இருக்கும் புள்ளிகளை விட தூரத்தில் இருக்கும் புள்ளிகள் மிக வேகமாக விலகிச் செல்லும்.அதேபோலத்தான் விண்வெளியும் எல்லா திசைகளிலும் விரிவடைவதால், தூரம் செல்லச் செல்ல வேகம் அதிகரிப்பது போலத் தோன்றுகிறது.சுருக்கமாகக் கூறின், பிரபஞ்சத்தின் பரப்பளவு அதிகரிக்க அதிகரிக்க, இருண்ட ஆற்றலின் ஆதிக்கமும் அதிகரித்து விரிவடைதலின் வேகத்தை முடுக்குகிறது (Accelerating Expansion).
· முடிவு:
பிரபஞ்சத்தின் விரிவு மெதுவாகவில்லை; மாறாக, வேகமாகிக் கொண்டே போகிறது (Accelerating expansion)!
· இந்த மர்மமான விரைவுக்குக் காரணம் “Dark Energy” (இருண்ட / கரும் ஆற்றல்) எனப் பெயரிடப்பட்டது.
இது இன்று பிரபஞ்சத்தின் மொத்த ஆற்றல்-பொருண்மையில் 68% ஆகும்.
· இந்த மாபெரும் கண்டுபிடிப்பிற்காக 2011-ல் இம்மூவருக்கும் இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.
குர்ஆனின் 51:47 வசனம் – 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்..
இன்றைய இந்த அறிவியல் உண்மைகளை, 7-ஆம் நூற்றாண்டில் (கி.பி. 610-632) இறக்கப்பட்ட குர்ஆன் எவ்வாறு கூறுகிறது?
“وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ”
“வானத்தை நாமே நம் சக்தியுடன் (بِأَيْدٍ) கட்டினோம்; நிச்சயமாக நாமே அதை விரிவாக்குபவர்களாக (لَمُوسِعُونَ) இருக்கிறோம்.”
— அல்-குர்ஆன் 51:47.
மொழியியல் ஆழம் (Miracle of Linguistics):·
(பி-அய்தின்)
*சக்தி, வல்லமை, உறுதி, என்று பொருள். வானம் வெறும் வெற்றிடமன்று; அது மாபெரும் ஆற்றலுடன் படைக்கப்பட்ட கட்டமைப்பு என்பதை உணர்த்துகிறது.
· “لَمُوسِعُونَ
(ல-மூஸிஊன்): ‘மூஸிஊன்’ எனும் சொல் ‘விரிவாக்குதல்’ (إِيسَاع) என்ற வினையின் நிகழ்கால தொடர் வடிவம் (present continuous participle). இது ஒரு முறை நடந்த செயல் அல்ல; “இடைவிடாது, தொடர்ந்து விரிவாக்கிக் கொண்டே இருக்கிறோம்.” எனும் பொருளைத் தருகிறது.
சிந்தனைக்கு:
கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டு அரேபியப் பாலைவனத்தில், தொலைநோக்கி இல்லை, கணித இயற்பியல் இல்லை, “விண்மீன் திரள்” என்ற கருத்து கூட இல்லை.
· ஆயினும், இந்த வசனம் “வானத்தின் தொடர் விரிவாக்கம்” பற்றி பேசுகிறது.
1929-ல் ஹப்பிள் காட்டியது “பிரபஞ்சம் விரிகிறது”.
· 1998-ல் நோபல் பரிசு பெற்ற கண்டுபிடிப்பு காட்டியது “அது வேகமாக விரிகிறது”.
இந்த இரண்டு துல்லியமான விஞ்ஞான உண்மைகளும், ஒரு பாலைவனப் பின்னணியில் இருந்து வந்த இந்த வசனத்துடன் பொருந்துவது, யோசிக்க வைக்கிறது.
இறுதி உணர்வு: அறிவியலும் ஆன்மீகமும் முரணன்று!
இந்த கட்டுரையின் நோக்கம் குர்ஆனை ஒரு ‘இயற்பியல் பாடப்புத்தகம்’ என்று சொல்லுவதல்ல. மாறாக, பிரபஞ்சத்தின் மிக ஆழமான இயக்கத்தை, மனித அறிவு கண்டுபிடிக்கும் முன்பே, படைப்பாளன் தனது வேதத்தில் அடையாளமாக (Sign) குறிப்பிட்டுள்ளான் என்பதே.
· விஞ்ஞானம் எப்படி பிரபஞ்சம் இயங்குகிறது (How) என்பதை சொல்கிறது.
· வேதம் அதை ஏன் (Why) படைக்கப்பட்டது, யார் (Who) படைத்தது என்ற திசையில் சிந்திக்க வைக்கிறது.
“வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள அடையாளங்களை நோக்கி அவர்கள் பார்க்கவில்லையா?”
— குர்ஆன் 7:185. இன்று நாம் காணும் இந்த Cosmic Expansion, நம் சிறிய பூமி மட்டுமின்றி, முழு பிரபஞ்சமும் ஒரு கட்டளைக்கு கட்டுப்பட்டு இயங்குகிறது என்பதற்கான பிரம்மாண்ட சான்றாகும்.