எஸ்.ஹலரத் அலி, (+91 99 653 61068)
இஸ்லாம் உலகச் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை ஒரு மதக் கடமையாகவும் (Religious Duty) மற்றும் சமூகப் பொறுப்பாகவும் (Social Obligation) கருதுகிறது. இது ஒரு விருப்பமான விஷயமாக அல்லாமல், மனிதர்கள் பூமியின் பொறுப்பாளர்கள் (Khalifah / Steward) என்ற அடிப்படைக் கருத்தை வலியுறுத்துகிறது.
இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகள்
சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அவை குறித்து இஸ்லாம் வலியுறுத்தும் முக்கியக் கொள்கைகள் பின்வருமாறு:
- பொறுப்பாளன் (கலீஃபா – Khalifah)
அல்லாஹ்! (இறைவன்) மனிதர்களைப் பூமியில் தன் பிரதிநிதியாகவும், பொறுப்பாளராகவும் (கலீஃபா) ஆக்கியுள்ளான். இதன் பொருள், நாம் பூமியைப் பாதுகாத்து, சீராகப் பராமரிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றுள்ளோம். இது ஒரு அமானத் (நம்பிக்கைப் பொறுப்பு) ஆகும். - சமநிலை மற்றும் ஒழுங்கு (Balance and Order).
இறைவன் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை சரியான சமநிலையில் படைத்துள்ளான். படைக்கப்பட்ட அனைத்து உயிர்களும், உயிரற்ற பொருட்களும் அவற்றின் சொந்தப் பங்களிப்பைக் கொண்டுள்ளன. எனவே, இந்தச் சமநிலையைச் சீர்குலைக்கும் எந்தச் செயலையும் இஸ்லாம் கடுமையாகத் தடுக்கிறது.
- திருக்குர்ஆன் கூறுகிறது:
“மனிதர்களின் கைகள் செய்தவற்றின் காரணமாக நிலத்திலும் ௪கடலிலும் குழப்பம் (ஊழல்), தோன்றியுள்ளது…” திருக்குர்ஆன் 30:41;
- “பூமியில் (அமைதி உண்டாகி) சீர்திருத்தம் ஏற்பட்ட பின்னர் அதில் குழப்பம் உண்டாக்காதீர்கள்.” — திருக்குர்ஆன் 7:85
- வீண்விரயம் மற்றும் அதிகப்படியான நுகர்வு தவிர்த்தல் (Avoiding Waste and Excess).
இயற்கை வளங்களைப் பயன்படுத்துவதில் மிதமான போக்கைக் (Moderation) கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று இஸ்லாம் வலியுறுத்துகிறது.
தண்ணீர் போன்ற வளங்களைக்கூட வீணாக்கக்கூடாது.
- “உண்ணுங்கள், பருகுங்கள், வீண்விரயம் செய்யாதீர்கள். ஏனெனில், வீண்விரயம்l செய்பவர்களை அல்லாஹ் நேசிப்பதில்லை.” — திருக்குர்ஆன் 7:31 நபி (ஸல்) அவர்கள், ஓடும் ஆற்றில் ஒளு (சிறு கழுவுதல்) செய்தால்கூட தண்ணீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்த அறிவுறுத்தினார்கள்.
— அஹ்மத்
🌳 சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புக்கான இஸ்லாமிய வழிகாட்டுதல்கள்.!
இஸ்லாம் நிலம், நீர், காற்று, தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்கள் ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பது பற்றித் தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகிறது.
மரம் நடுதல் மற்றும் தாவரங்களைப் பாதுகாத்தல்:
- மரம் நடுவதை ஒரு தர்மச் செயல் (சதகா – Sadaqah) என்று இஸ்லாம் கருதுகிறது.
ஒரு முஸ்லிம் ஒரு மரத்தை நட்டால், அதிலிருந்து ஒரு பறவையோ, மனிதனோ, விலங்கோ உண்டால் அது அவருக்குத் தர்மமாக அமைகிறது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
- “அடுத்த நொடியில் உலகம் அழியும் என்றிருந்தாலும், ஒரு ஈத்த மரக்கன்றை உங்களால் நட்டு விட முடியுமென்றால், உடனடியாக அதை நட்டு விடுங்கள்” என்று நபியவர்கள் வலியுறுத்தினார்கள்.
- போர்க் காலங்களில்கூட மரங்களை, பயிர்களை அழிப்பதைத் தடை செய்தது. நீர் நிலைகளைப் பாதுகாத்தல்.
- நிலையான அல்லது ஓடாமல் தேங்கி நிற்கும் நீரில் சிறுநீர் கழிப்பதையும், நீர்நிலைகளுக்கு அருகில் மலம் கழிப்பதையும் நபியவர்கள் வன்மையாகக் கண்டித்தார்கள். இது நீர் மாசுபடுவதைத் தடுப்பதற்கான கடுமையான எச்சரிக்கையாகும்.
- நீர் நிலைகளை அசுத்தப்படுத்துவதைத் தடை செய்து, தண்ணீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துமாறு கட்டளையிடுகிறது. விலங்கினங்கள் மற்றும் பிற படைப்புகளின் பாதுகாப்பு:
- படைக்கப்பட்ட அனைத்து உயிர்களும் இறைவனின் குடும்பம் என்று இஸ்லாம் கூறுகிறது. அந்தக் குடும்பத்தின் மீது அன்பு காட்டுபவரையே இறைவன் அதிகம் விரும்புகிறான்.
- தேவையில்லாமல் எந்த விலங்கையும் சித்திரவதை செய்வதையோ, கொல்வதையோ இஸ்லாம் தடை செய்கிறது.
- மக்கா மற்றும் மதீனா போன்ற இடங்களில் ஹரம் (Haram) மற்றும் ஹிமா (Hima) போன்ற பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளை நிறுவுமாறு நபியவர்கள் வலியுறுத்தினர்.
இந்த இடங்களில் வேட்டையாடுவதும், மரங்களை வெட்டுவதும் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது.
சுருக்கமாக, இஸ்லாமியப் பார்வையில், சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பது என்பது இறைவனை வணங்குவதன் ஒரு பகுதியாகும்.
இந்த பூமி மனிதனின் தற்காலிகத் தங்குமிடம், அதைச் சீர்குலைக்காமல், அடுத்த தலைமுறைக்குச் சிறப்பாகக் கையளிக்க வேண்டிய நம்பிக்கைப் பொறுப்பு நம்மிடம் உள்ளது.
சுற்றுச்சூழல்
இஸ்லாம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை வெறும் ஒரு சட்டப் பிரச்சினையாக அல்லாமல், முழுமையான வாழ்க்கை முறையாக (Way of Life) அணுகுகிறது.
1. படைக்கப்பட்ட அனைத்தின் புனிதத்துவம் (Sanctity of All Creation).
இஸ்லாமியக் கோட்பாட்டின்படி, உலகில் உள்ள அனைத்தும் – மனிதர்கள், விலங்குகள், தாவரங்கள், நீர் மற்றும் காற்று – இறைவனின் படைப்புகள் ஆகும். எனவே, மனிதர்கள் இவற்றின் உரிமையாளர்கள் அல்ல; இவை அனைத்தும் இறைவனுக்கே சொந்தமானவை (Belong to God). இந்தக் கண்ணோட்டம், அவற்றை அழிக்கும் அல்லது அசுத்தப்படுத்தும் உரிமையை மனிதனுக்கு மறுக்கிறது.
2. ஹரம் மற்றும் ஹிமா முறைகள் (Haram and Hima Systems).
பண்டைய இஸ்லாமியச் சட்டத்தில், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புக்காகவே உருவாக்கப்பட்ட தனித்துவமான இரண்டு கருத்துகள் உள்ளன:
ஹரம் (Haram – Protected Area): இது ஒரு புனிதமான, பாதுகாக்கப்பட்ட மண்டலத்தைக் குறிக்கிறது. மக்கா மற்றும் மதீனா நகரங்களைச் சுற்றி இத்தகைய பகுதிகள் நிறுவப்பட்டன. இந்த ஹரம் பகுதிகளில்:
மரங்களை வெட்டவோ, வேட்டையாடவோ அனுமதியில்லை.
இவை வனவிலங்குகள் மற்றும் தாவரங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான புகலிடமாக (Sanctuary) செயல்பட்டன.
ஹிமா (Hima – Reserved Pasture): இது அரசாங்கத்தால் அல்லது சமுதாயத்தால் பொது வளங்களைப் பாதுகாக்க ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு பகுதி ஆகும். பொதுவாக, இது மேய்ச்சல் நிலங்கள் அல்லது நீரூற்றுகளைப் பாதுகாப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இதன் மூலம், வளங்கள் தேவைக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படுவது தடுக்கப்பட்டது.
💡 மாசுபாட்டைத் தடுத்தல் மற்றும் வள மேலாண்மை.!
நபி (ஸல்) அவர்களின் போதனைகள்! இன்றைய சுற்றுச்சூழல் மேலாண்மை (Environmental Management) கொள்கைகளுடன் ஒத்துப்போகின்றன:
1. தூய்மை என்பது ஈமானின் பாதி (Purity is Half of Faith)
தூய்மை (Tahara) என்பது இஸ்லாத்தில் வணக்கத்தின் (Worship) ஒரு அடிப்படைத் தேவையாகும். இதில் உடல், உடை மற்றும் வழிபாட்டுத் தலத்தின் தூய்மை மட்டுமல்லாமல், சுற்றுப்புறத்தின் தூய்மையும் அடங்கும்.
”தூய்மை ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) ஒரு பகுதியாகும்.”
- நபி (ஸல்) அவர்களின்
இந்தக் கோட்பாடு, குப்பைகளைச் சாலையிலோ அல்லது பொது இடங்களிலோ போடுவதைத் தடை செய்கிறது,
இது ஒரு சமூகக் கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது.
2. நீடித்த நிலைத்தன்மை (Sustainability)
வளங்களை ஒரு முறை மட்டும் பயன்படுத்தாமல், வருங்காலச் சந்ததியினருக்காகப் பாதுகாக்கும் நீடித்த நிலைத்தன்மை (தாமன்/பகா – Daman/Baqa) என்னும் கருத்தை இஸ்லாம் வலுவாக ஆதரிக்கிறது.
நீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துவது, வீண்விரயத்தைத் தவிர்ப்பது போன்ற அனைத்தும் வள மேலாண்மைக்கான (Resource Management) சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.
ஒரு சொத்தைப் பயன்படுத்துபவர், அதைப் பயன்படுத்திய பிறகு அதைச் சிறப்பான நிலையில் அடுத்தவருக்குக் கையளிக்க வேண்டும் என்று இஸ்லாம் வலியுறுத்துகிறது. இதுவே இயற்கை வளங்களுக்கும் பொருந்தும்.
இஹ்யா அல்-மவாத்: தரிசு நிலத்தைப் பண்படுத்துதல் (Revival of Dead Land).
’இஹ்யா அல்-மவாத்’ என்றால், “செத்த அல்லது உயிரற்ற நிலத்தைப் புதுப்பித்தல்” என்று பொருள். இந்தக் கோட்பாட்டின் முக்கியக் கருத்துக்கள் பின்வருமாறு:
1. அரசு கையகப்படுத்தும் அதிகாரம்
எந்த ஒரு தனிநபரின் உடைமைக்குள்ளும் வராத, பயன்படுத்தப்படாமல் தரிசாக கிடக்கும் அல்லது உயிரற்றதாக (Dead Land) கருதப்படும் நிலங்களை இஸ்லாமிய அரசு (அல்லது அதன் தலைவர்) கையகப்படுத்தும் அதிகாரம் உண்டு.
2. புதுப்பிப்பவருக்கே நிலம் சொந்தம் (Ownership through Revival)
இஸ்லாமியச் சட்டத்தின்படி, எவரேனும் பயன்படுத்தப்படாமல் தரிசாக உள்ள ஒரு நிலத்தை, உரிய அனுமதியுடன் பண்படுத்தி, விவசாயம் செய்து, விளைநிலமாக மாற்றினால், அந்த நிலத்தின் உரிமை அவருக்குச் சொந்தமாகும்.
இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது:
”எவர் ஒருவரும் உரிமை கோரப்படாத, தரிசாக உள்ள நிலத்தைப் பண்படுத்தி விளை நிலமாக்குகிறாரோ, அந்த நிலம் அவருக்கே சொந்தம்.”
3. வளங்களின் மீதான சமூக உரிமை
இஸ்லாம் நிலம், நீர் போன்ற இயற்கை வளங்களை ஒரு தனிப்பட்ட நபரின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் மட்டும் முடக்குவதை ஊக்குவிப்பதில்லை. வளங்கள் சமூக நலனுக்காகப் பயன்பாட்டில் இருக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.
நிலத்தை வெறுமனே வைத்திருப்பதை விட, அதை உற்பத்திக்கு பயன்படுத்துவதே சிறந்தது.
இந்தச் சட்டம், நிலத்தை நிலப்பிரபுத்துவ முறையில் முடக்கி வைப்பதையும், உணவுப் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்துவதையும் தடுக்கிறது. நிலம் சாகுபடி செய்யப்படுவதை உறுதி செய்வதன் மூலம், அது பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்புக்கும் (Food Security) பங்களிக்கிறது.
4. சுற்றுச்சூழல் மற்றும் உழவுக்கு முக்கியத்துவம்
இந்தக் கோட்பாடு தரிசு நிலத்தைப் பண்படுத்துவதன் மூலம், சுற்றுச்சூழலை மேம்படுத்தவும், பசுமைப் பரப்பை அதிகரிக்கவும் மறைமுகமாக ஊக்கமளிக்கிறது. நிலத்தைப் புதுப்பிக்கும் செயல்பாடு, பயனற்ற ஒரு பகுதியை பயனுள்ள வளமாக மாற்றுவதைக் குறிக்கிறது.
இந்த ‘இஹ்யா அல்-மவாத்’ கோட்பாடு, இஸ்லாம் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் இயற்கை வள மேலாண்மையில் கொண்டிருக்கும் செயல் சார்ந்த மற்றும் சமூக நீதி சார்ந்த அணுகுமுறையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
தரிசு நிலத்தைக் கையகப்படுத்தி, அதை முறையாகப் பயன்படுத்தும் நபருக்கு உரிமை வழங்குவதன் மூலம், வளங்கள் அதிகபட்ச சமூகப் பயனை அடைய இஸ்லாம் உறுதி செய்கிறது.